وقتی که در هیاهو و شلوغی خیابانها، با چشمانی گریان تو را دیدم، به سمتم قدم برداشتی، مرا با آن حالم درآغوش کشیدی، در آغوشت چشمانم کنترل را از دست دادند و بیاختیار اشک ریختند، وقتی تن نحیفم را محکمتر گرفتی فهمیدم که تو پناه منی، میدیدی که گریه میکنم، میدانستم از گریه کردن متنفری ولی هیچ نمیگفتی و موهایم را نوازش میکردی فهمیدم که تو خانهٔ من هستی.
از صدای نفسهای بلند نفرت داشتی ولی در گوشم دندهوار گفتی نفس بکش️
از صدای نفسهای بلند نفرت داشتی ولی در گوشم دندهوار گفتی نفس بکش️
4.4
When I saw you with crying eyes in the hustle and bustle of the streets, you walked towards me, you hugged me like that, in your arms, my eyes lost control and shed uncontrollable tears, when you held my thin body tighter, I realized that you were my refuge, you saw that I was crying, I knew that you hate crying, but you didn't say anything and you were stroking my hair, I realized that you you are my home You hated
در روانشناسی، آغوش نه تنها یک تماس فیزیکی، بلکه نم...