اعتیاد به عشق و رهایی تلخ:
در نوروساینس، «اعتیاد عاطفی» همان مسیر دوپامینرژیک اعتیاد به کوکائین را فعال میکند. وقتی رابطه را قطع میکنی، مغز با سندرم ترک مواجه میشود—نه فقط احساسی، بلکه فیزیکی. جالب است که در تحقیقات fMRI، دیدن عکس فرد قبلی همان نواحی مغز را روشن میکند که هوس یک ماده مخدر. پس رها کردن با اینکه بهبندت معتاد بودی، نه یک شکست، که یک سمزدایی عصبی است. آیا از خودت پرسیدهای که این اعتیاد را چه نیازی در تو تغذیه میکرد؟
راهکار:
این جمله انگار از دل یک «پیوند تروماتیک» بیرون آمده: جایی که اعتیاد به عشق همانقدر شیمیایی است که اعتیاد به مواد. بخش دوپامین و اکسیتوسین مغز در ترک رابطه دقیقاً مثل ترک یک ماده رفتار میکند—سندرم محرومیت عاطفی. شاید قدرت واقعی در این است که بدانی اعتیاد با عشق فرق دارد؛ اولی وابستگی است، دومی انتخاب آگاهانه.