سیگار انقلاب

استعاره از انقلاب ۵۷ و دود سیگار بهمن:

دقیقاً مشابه این جمله، در روانشناسی بهش می‌گن «سوگ مزمن»: وقتی یه رویداد تاریخی تموم نشده و نسل‌ها دودش رو می‌کشن. جالب اینجاست که در سال‌های ۵۷–۵۸ مصرف سیگار در ایران ۴۰٪ افزایش داشت – تنفسِ دودِ سوختنِ امیدها. سوال برات پیش میاد که انسان چطور یه دود رو برای چهار دهه تو ریه‌هاش نگه می‌داره؟

راهکار:

این استعاره رو میشه گسترش داد: مثلاً «هنوز دارم دودش رو میکشم» نشون‌دهنده تداوم تأثیر یه رویداده. شاید بد نباشه با یه مثال روز، مثلاً از بحران اقتصادی یا مهاجرت، این حس رو ملموس‌تر کنی.