گریه در بالش؛ آب دادن به گل‌های تنهایی:
اشک عاطفی حاوی هورمون‌های استرس مانند کورتیزول و پروتئین‌هایی مثل لیزوزیم است؛ برخی پژوهش‌ها نشان می‌دهند گریهٔ شدید می‌تواند برانگیختگی فیزیولوژیک را کاهش دهد، ولی اثر آرام‌بخش فوری ندارد. تصویر «آب دادن گلِ بالش با چشم» دقیقاً همین تهی‌شدن تدریجی را روایت می‌کند. گریه برای شما سبک‌شدن می‌آورد یا فقط خستگی؟
راهکار:
این تصویر، گریه را از «نشانهٔ ضعف» به یک عملِ مراقبتی تبدیل می‌کند: چشم‌ها به جای خالی‌کردن، گلِ خیالیِ بالش را سیراب می‌کنند. می‌توان این استعاره را ادامه داد و پرسید آن گل چه رنگی است و از چه چیزی رشد می‌کند؛ همین جزئیات، متن را از یک جملهٔ غمگین به یک جهان کوچک شخصی تبدیل می‌کند.