گم کردن خود در عشق

گم کردن خود در عشق: نزدیک‌ترین غریبه‌ای که نمی‌شناسیم:

تحقیقات عصب‌شناختی نشان می‌دهد که عشق رمانتیک، فعالیت قشر پیش‌پیشانی میانی (ناحیهٔ تمایز خود از دیگری) را کاهش می‌دهد؛ این فروپاشی مرزهای عصبی همان حسی است که شاعر آن را «گم کردن خود در دیگری» می‌نامد. آیا این گم‌شدگی، به راستی یافتن است؟

راهکار:

این «گم شدن» در واقع گسترش مرزهای خود است: هر بار که برای شناخت نادیدنی‌های معشوق تلاش می‌کنی، در حال کشف لایه‌های ناشناختهٔ خویشتنی. نزدیک‌ترین غریبه، آینه‌ای از خودِ نادیدنی ماست.