بی‌جانی و عشق

عشق تا پس از مرگ: یادآوری در اسکلت بی‌جان:

دقیقاً همین جاست که علم اعصاب حرف جالبی دارد: خاطرات عاطفی در مغز حتی پس از مرگ فیزیکی هم در مدارهای عصبی ثبت می‌شوند، اما جالب‌تر این که اسکلت ما هیچ نورونی ندارد. پس این عشق فقط در ذهن تو زنده است، نه در استخوان‌هایت. آیا واقعاً عشق می‌تواند از ماده پیشی بگیرد؟

راهکار:

این بیت به عشقی اشاره دارد که حتی از مرگ هم فراتر می‌رود. شاید بتوان آن را بازنویسی کرد: «اگر روزی اسکلت من در خاک پوسید، هنوز هم خاطرهٔ تو در استخوان‌هایم حک شده است.» این نگاه، عشق را به یادگاری ابدی در ساختار فیزیکی بدن تبدیل می‌کند.