پلیس آلمان برای ما گریه کرد، پلیس ایران چی؟:
جالب اینجاست که تحقیقات نشون میده مغز انسان وقتی با «غریبه» همدلی میکنه، بخشهای متفاوتی از قشر پیشپیشانی فعال میشه تا وقتی با «خودی» مواجهه. این یعنی اشک پلیس آلمان برای یک مهاجر، از یک سو عملکرد همدلانهٔ فردی، و از سوی دیگر شکاف عمیق روانی بین «ما» و «آنها» رو نشون میده. سوال اصلی: آیا این اشکها میتونن ساختار رو تغییر بدن یا فقط یک استثنای احساسیان؟
راهکار:
این جمله رو میشه به یه بحث عمیقتر دربارهٔ «سوگیری درونگروهی» (In-group bias) تبدیل کرد: چرا بعضی پلیسها به غریبهها اشک میریزن ولی هموطنهای خودشون رو تحقیر میکنن؟ تحقیقات نشون میده که قدرت و نژادپرستی ناخودآگاه عامل اصلی این تناقضه.