بی انگیزگی و بی حوصلگی

از دست دادن شوق زندگی؛ روایت آنچه از من باقی مانده:

در روان‌شناسی به ناتوانی در احساس لذت و شوق، «آنهدونیا» می‌گویند؛ این وضعیت صرفاً غم نیست، بلکه مدار پاداش مغز کم‌کار می‌شود و انگیزه از سطح شیمیایی افت می‌کند. پژوهش‌ها نشان می‌دهد آنهدونیا با کاهش فعالیت دوپامین در مسیر مزولیمبیک و افزایش التهاب سیستمیک مرتبط است؛ یعنی بی‌انگیزگی گاهی یک رویداد عصبی است، نه ضعف شخصیت. در ادبیات فارسی این حالت به «ملال» نزدیک است؛ جایی که «منِ» شاعر هنوز ناظرِ خالی شدن خودش است.

راهکار:

این «منِ» باقی‌مانده را می‌توان نه پایان، بلکه نقطه صفر دانست؛ جایی که شوقِ از دست رفته، فضا را برای جور دیگری دیدن باز می‌کند. آنچه تهی به نظر می‌رسد، گاهی سبک‌ترین حالت برای شروع دوباره است.