از دست دادن پنهان

رفتن‌های بی‌صدا: دردی که هیچ‌کس نمی‌فهمد:

در روانشناسی به فقدان‌هایی که پایانی مشخص ندارند، «فقدان مبهم» می‌گویند؛ جایی که فرد هست ولی نیست، رفته ولی خداحافظی نکرده. این فقدان‌ها چون فاقد مراسم رسمی و تأیید اجتماعی‌اند، مغز نمی‌تواند سوگواری را کامل کند و در نتیجه غمی بی‌نام و مزمن شکل می‌گیرد. آیا شما هم فقدان مبهمی را تجربه کرده‌اید که کسی درکش نکند؟

راهکار:

به جای جستجوی صدایی که هرگز نیامد، می‌توان این سکوت را نه یک زخم، که یک گذرگاه در نظر گرفت: شاید آن خلأ ناگهانی، دقیقاً همان جایی باشد که خودِ واقعی‌ات جوانه می‌زند.