اسم های قرآنی

اسم شیطان در قرآن و ذوق اسم‌های قرآنی:

واژهٔ «شیطان» در قرآن حدود ۸۸ بار آمده و بیشتر صفت/مفهومی برای موجود وسوسه‌گر است، نه اسم خاص؛ اسم خاص «ابلیس» است. ریشهٔ «شیطان» را از «شطن» به معنای دور شدن/سرکشی دانسته‌اند. پس حضور یک واژه در متن مقدس، نه تأیید آن است نه تقدیسش؛ متن مقدس واژه را در بافت هشدار نشان می‌دهد. کدام واژه‌های قرآنی را اشتباهاً «اسم مقدس» می‌پنداریم؟

راهکار:

این جمله یک پارادوکس زبانی با مرز «اسم» و «مفهوم» می‌سازد؛ حضور واژه در قرآن به معنای تأیید یا تقدس آن نیست، همان‌طور که «شیطان» در متن برای هشدار و شناخت آمده. می‌شود همین ایده را به یک شوخی هوشمندانه دربارهٔ تفاوت اسم خاص و واژهٔ عام تبدیل کرد، نه تمسخر عقیده.