🟢 در دنیای باستان، قدرت فقط با شمشیر به دست نمی‌آمد، بلکه دانشِ مهندسی، ابزار اصلیِ فرمانروایان بود. داریوشِ بزرگ با یک تصمیمِ استراتژیک، مسیرِ تجارتِ جهان را تغییر داد.

شواهدِ این شکوه، نه در افسانه‌ها، بلکه بر کتیبه‌هایِ گرانیتیِ مسیرِ «سوئز» ثبت شده است. داریوش در این کتیبه‌ها، با استفاده از چندین زبانِ مختلف (از جمله خط میخی و هیروگلیف)، با افتخار اعلام کرده است که دستور ساختِ این آبراهه را داده تا کشتی‌ها بتوانند از مصر به ایران و سایر نقاط دسترسی داشته باشند.

این پروژه، فراتر از یک کانالِ آبی ساده، یک شاهکارِ مهندسی برای اتصالِ دریایِ سرخ به نیل بود که اقتصادِ جهان را متحول کرد.
دقت در شیب‌بندی و مدیریتِ جریانِ آب در آن دوران، ثابت می‌کند که تمدنِ ایران از دیرباز، پیشرو در مهندسی و مدیریتِ منابع بوده است.