🟢در روزگاری که اروپا هنوز آب را با سطل و مشکِ پوستین از رودخانه برمی‌داشت، ایرانیان در اعماقِ زمین، بی‌نیاز از هر پمپ و موتوری، تنها با تکیه بر دانشِ دقیق از قانونِ گرانش و شیبِ طبیعی زمین، آب را کیلومترها از دلِ کوه‌ها تا آستانه‌ی شهرها می‌رساندند.

حتی روم و یونان — که نمادهای تمدنِ باستان‌اند — از چنین سامانه‌ای بی‌بهره بودند. و آنچه این دستاورد را به معجزه تبدیل می‌کند، تداومِ بیش از دو هزار ساله‌ی آن است؛ شبکه‌ای که هنوز هم رگ‌های آبِ جاریِ ایرانِ امروز را سیراب می‌کند.