حقیقتا چرا به اینجا رسیدیم! چه چیزی باعث شد ما به درجا زدن‌هایمان افتخار کنیم و جلو رفتن را امری محال بدانیم! شاید تنها دلیلش این بود که بذر و جوانه های عشق خیلی وقت است که دیگر در دلهمایمان رشد نمی‌کند، و بجایش بذر خودخواهی و تنفر زندگیمان را فرا گرفته است