باز طوفان شده تآ بین مویش رفتہ؛ چشم و ابروان قاسم بہ عمویش رفتہ... :

چه صدایی دارد زلف رهایی دارد
چه کمالی چه جمال دلربایی دارد
باد طوفان شده تا بین مویش رفته
چشم و ابروان قاسم به عمویش رفته
می چکد همراه عسل از لب هایش
اشک از چشمانش جان من قربانش
شد بلا گردانه عموی عطشانش
من بلا گردانش ......
یا قاسم علی .....
میمنه قاسم صدا تنتن قاسم
قله ی اسلام حسن دامنه قاسم
حسن مهابت بنازم قد و قامت
سلسله آل کریمان به سلامت
نعره ها کوبنده مثل اسد غرنده
پسر شیر جمل سلطنتت پاینده
قطره دریا شده تا بین حریمش رفته
پسر حسن به بابای کریمش رفته
طبق نص مقتل در جوانمردیش
چشم هایش آتش ابروانش مشعل
سیرت و سیمایش قامت رعنایش
رفته به بابایش من بلاگردانش
هیبت قاسم قمر صورت قاسم
فاتح پیکاره صد البته قاسم
دیدنی میشه یه روز رجعت قاسم
جونمو می دم برا حضرت قاسم