آنچه امید نامیده می‌شود، در حقیقت، بهایی است که برای به تعویق انداختنِ درد می‌پردازیم. این امید، نه تنها دردی را دوا نمی‌کند، بلکه با وعده‌های واهی، ما را از مواجهه با حقیقت باز می‌دارد و ما را در باتلاقِ انتظاراتِ بیهوده گرفتارتر می‌سازد.”