انگار که اینجا هیشکی زنده نیست ،گریه فراوون وقت خنده نیست
گونه ها خیسه دلا پاییزه،بارون قحطی از ابر میریزه
همه عزادار سر به گریبون،مردا سر دار زنا تو زندون
انگار که شبه هر روز هفته،از هر خونه ای عزیزی رفته
همه با هم قهر همه از هم دور، روزا مثل شب شبا سوت و کور
نه تو آسمون نه رو زمینیم،انگار که خوابیم کابوس میبینیم
از زمین دوریم از زمان جدا،حتی نمیاییم به یاد خدا
نوبت میگیریم گیج و بی هدف، واسه مرد