و اما باز هم پیانو ، محبوب من!:

فرار میکنم ، از دنیا ، از زندگی ، پایم را روی چمن ها میگذارم ، قطرات باران به صورتم برخورد میکند ، هیچکس آنجا نبود ، هیچ انسانی آنجا نبود ، آری ، من آزاد بودم...