دوباره مغزم را متلاشی می کنند!

بله... وانگهی سیلی از افکار به من هجوم می آورد. چندین سال است...چندین سال است که با آغاز شب ها دستانم به لرزه می افتند. چرا که احساس می کنم تمام امید ها در لحظه ای نابود می شوند.

تا به حال چندبار در آسمان تاریک، غم را به تصویر کشیده ای؟
هر شب و هر شب در تنهایی هایم در تلاشم تا ذره ای امید بجویم،