این ویدیو با یک تصویر سیاه و سفید از میز و صندلی‌های خالی در یک فضای باغی، حس غم و تنهایی عمیقی را به مخاطب منتقل می‌کند. صدای راوی با جملاتی درباره از دست دادن احساسات، ناتوانی در گریه کردن و بی‌خوابی، به این فضای ملانکولیک بُعدی شاعرانه می‌بخشد و گویای حالتی از خستگی عاطفی و کرختی روحی است.