سکانسی غم‌انگیز و احساسی که در آن مردی از دردهای درونی و خستگی از خودش می‌گوید. دیالوگی تاثیرگذار که به ما یادآوری می‌کند هیچکس را از روی ظاهر قضاوت نکنیم.