Yollarım dikenli, taşlı, ellerimde
مسیرم پر از خار و سنگه، تو دستام
Fotoğrafın, yüzünde aynı gülümseme
همون عکساییه که دقیقا همون لبخند رو میزنی
Sormadım neden sonumuz geldi böyle
نپرسیدم که چرا اینطوری شدیم
Çok yazık
حیف