سهم ما از عشق،رقص طنین انداز قاصدک ها بود؛گویا در همان نقطه تمام شدیم و بعد از آن،توهمی از جنسِ رویا را نفس کشیدیم.رویای ناباورِ من... اگر میدانستم با لمسم محو و ناپدید میشوی،هیچوقت نمِ اشکِ امتدادیافته،در گوشه کناره هایِ لبت را نمی بوسیدم و خود را از آن شوری دل انگیز محروم میساختم.رقصِ باد در میانِ امواجِ مشکی ات ، نگاهم را پر حسرت میساخت؛حتی در زمانی که دستم به رقص بین تارهایت محکوم میشد
_مورنا