آهنگ سیامک عباسی به نام سوگ سپید:

فکر اون جوونی سوختتم فکر اون پرنده ای که میتونستی باشی
‏تو که آزادی و شادی کمترین حقت بود چرا باید تو قفس پیدا شی
فکر خستگی تو چشماتم فکر هرچی که دویدی و نشد
‏تو که بال و پر تو دزدیدن تو که صد بار پریدی و نشد
اگه روزگار یه جور دیگه بود نمیذاشتم تو دلت غم باشه
‏نمیذاشتم توی عمر رفته سهم شادیت انقدر کم باشه
برف رو موهامو دیدی گفتی کاش زمستون ازمون دل میکند
‏برف رو موهاتو دیدم گفتم عمرمون رفت دل خوش سیری چند
ما میخواستیم دنیا رو پای پیاده گز کنیم پس چی شد
‏ما میخواستیم دنیا رو عوض کنیم پس چی شد
‏اونا گفتن که بیابونارو دریا میکنن هر دری بسته باشه وا میکنن
حالا دارن هرچی که گفتنو حاشا میکنن میشینن شکستن ما رو تماشا میکنن
‏