🖤 فصل اول | قسمت ۲

«آخرین شام»

ساعت ۸:۱۰ شب ـ خانه خانواده کیم

بوی غذا در سالن غذاخوری پیچیده بود.

یونا از پله‌ها پایین آمد. موهایش را پشت سرش جمع کرده بود و گوشی‌اش را در دست داشت.

یون‌جه پشت میز نشسته بود.

ـ بالاخره اومدی.

یونا صندلی کناری‌اش را بیرون کشید.

ـ مگه چقدر طول کشید؟

ـ حدود بیست دقیقه.

ـ خیلی خوب، پس دفعه بعد خودت شام درست کن.

یون‌جه خندید.

ـ من؟ مطمئنی می‌خوای زنده بمونی؟

یونا لبخند خیلی کوچکی زد.

چند دقیقه هر دو مشغول غذا خوردن شدند.

یون‌جه گاهی درباره مدرسه و اتفاقات روزش حرف می‌زد، اما یونا بیشتر شنونده بود.

ناگهان یون‌جه پرسید:

ـ فردا هم سونگ‌هون رو می‌بینی؟

یونا بدون اینکه سرش را بلند کند، جواب داد:

ـ معلومه. هم‌مدرسه‌ایم.

ـ فقط پرسیدم.

ـ چرا این‌قدر درباره‌اش سؤال می‌پرسی؟

یون‌جه شانه بالا انداخت.

ـ چون برام مهمی.

یونا نگاه کوتاهی به او انداخت.

ـ می‌دونم.

یون‌جه لبخند زد و بحث را عوض کرد.

---

ساعت ۱۰:۳۵ شب ـ اتاق یونا

یونا روی تخت دراز کشیده بود و مشغول بررسی گوشی‌اش بود.

پیامی از سونگ‌هون دریافت کرد.

سونگ‌هون:
«خوابی؟»

یونا:
«نه.»

سونگ‌هون:
«امروز خیلی ساکت بودی.»

یونا:
«مثل همیشه‌ام.»

سونگ‌هون:
«فردا بعد از مدرسه وقت داری؟»

یونا:
«برای چی؟»

سونگ‌هون:
«می‌خوام ببینمت.»

یونا چند ثانیه به صفحه گوشی نگاه کرد.

«باشه.»

گوشی را کنار گذاشت و چراغ اتاق را خاموش کرد.

---

ساعت ۷:۳۰ صبح ـ دبیرستان هان‌سئونگ

روز بعد، یونا زودتر از همیشه وارد کلاس شد.

مین‌جی هنوز نیامده بود.

یونا کیفش را کنار میز گذاشت و کنار پنجره نشست.

چند دقیقه بعد، مین‌جی وارد شد.

ـ صبح بخیر.

ـ صبح بخیر.

مین‌جی صندلی‌اش را عقب کشید.