هیچوقت نمیدونستم قراره تو همچین روزی این عکسو پست کنم و این حرفو بزنم
تا به حال دو روز اومدم این متنو بنویسم و هر بار یه اتفاقی میوفته و نمیشه ارسال شه
تقصیره منم نبودا هر دوبارشم
یه بار که شارژم تموم شد بار دومم دیشب بود که یه مسئله ای پیش اومد
به هر حال انگار یکی منو مجبور می‌کرد که این عکس و این کپشنو پست نکنم
منم هر بار بهش یه روز فرصت دادم
ولی احساس میکنم این دیگه آخرین باریه که این متن رو مینویسم و پستش میکنم
در جریانید که چه روزهای تلخ و شیرینی تو این اپ داشتم
یه روز یکی قهر میکرد یه روز یکی میگف دیلیت میزنه
و خیلیا ، خیلی ها از کنارم رفتن
حتا کسایی که شده بودن تیکه ای از جسم و روحم
کسایی که بیشتر از هر چیزی بهشون وابسته شدم
آسیبی که تو این اپ من دیدم رو تو دنیای واقعی با دلار ۲۰۰ هزار تومانی و ... ندیدم
بگذریم
میخوام از تمام رفیقایی که اینجا داشتم تشکر کنم
و بهشون بگم که تا ابد یه تیکه از خاطرات خوب منید
چه دوستایی که تا لحظه ی آخر داشتم و چه دوستایی که قهر و دشمنی هایی باهاشون پیش اومد
اینکه بهم‌ میگین که اگه میری منو فراموش کنو
دوسمون نداری و
خیلی چیزای دیگه
باید بگم که نه
هر دفتری یه پایانی داره
و منم به پایان جلد دوشیزه صالحی رسیدم
دیگه باید یه جلد جدید از یه کتاب جدید رو شروع کنم
منم آدمم دیگه؟
درسته؟
منم یه پایانی تو هر چیزی دارم بلاخره
اینم پایان من تو تاو
جایی که همه جور خاطره ای توش هست
و قراره هیچوقت هم هیچکدومشونو یادم نره
شاید فک کنین که آره تو دیگه فن نیستیو واسه همین داری پایان میزنی
ولی نه اتفاقا حتا بهتر از وقتی که این چنلو زدم میتونم فن بودن رو درک کنم
ینی عملا به فن بودنم هیچ ربطی نداره
بیاین پست بعدی که دیگه جا نمیشه حرفام😂