این تصویر هنری و عمیق، با پس‌زمینه‌ای تیره و فضایی انتزاعی، تحول وجودی یا فرسایش درونی را به شکلی نمادین به تصویر می‌کشد. اشکال انسانی در مراحل مختلف از کالبدی پرجزئیات تا اسکلتی نیمه‌شفاف دیده می‌شوند که گویی زمان و اندیشه زیاد آن‌ها را تحلیل برده است. متن روی تصویر نیز به تأثیر تفکر بیش از حد بر شادی اشاره دارد و بیننده را به تأمل وا می‌دارد.