خداوندا، این تو هستى که قلبم را مالامال از عشق به راهت، اسلامت، نظامت و ولایت قرار دادى، خدایا تو خود مى‌دانى که همواره آماده بوده‌ام آنچه را که تو خود به من دادى در راه عشقى که به راهت دارم نثار کنم. اگر این نبودم آن هم خواست تو بود.

پروردگارا، رفتن در دست توست، من نمى‌دانم چه موقعى خواهم رفت، ولى مى‌دانم که از تو باید بخواهم مرا در رکاب امام زمانم قراردهى و آن قدر با دشمنان قسم خورده‌ات بجنگم تا به فیض شهادت برسم. از پدر و مادرم که حق بزرگى برگردنم دارند مى‌خواهم که مرا ببخشند، من نیز همواره برایشان دعا کرده‌ام که عاقبت به خیر شوند. از همسر گرامى و فداکار و فرزندانم مى‌خواهم که مرا ببخشند که کمتر توانسته‌ام به آن‌ها برسم، و بیشتر مى‌خواهم وقف راهى باشم که خداوند متعال به امّت زمان ما عطا فرموده، آنچه از دنیا برایم باقى مى‌ماند حق است که در اختیار همسرم قرار گیرد.

از همه آنهایى که از من بدى دیده‌اند مى‌خواهم که مرا به بزرگى خودشان ببخشند و بالاخره از مردان مخلص خودم به ویژه حاج آقا امیر رنجبر نیکدل، استدعا دارم در غیاب من به امور حساب و کتاب من برسند و با برادران دیگر، چون جناب سرهنگ حاج آقا آذربون و تیمسار حاج آقا آراسته در این باب تشریک مساعى نمایند. خداوندا، ولى امرت حضرت آیت الله خامنه‌اى را تا ظهور حضرت مهدى (عج) زنده، پاینده و موفق بدار، آمین یا رب العالمین.

من الله التوفیق.
على صیاد شیرازى
۱۹ دى ماه ۱۳۷۱ - ۱۵ رجب ۱۴۱۳»