تحلیل:
این عکسنوشته زیبا، با خطی دلنشین روی پسزمینهای شبیه به کاغذ دفتر، احساس عمیق دلتنگی و دشواری فراموش کردن کسی را به تصویر میکشد. متن آن بیانگر تلاشی برای عادت به نبودن و نشنیدن صدای یک شخص عزیز است، اما با تاکید بر این نکته که فراموشی آن شخص هنری است که فرد به آن مسلط نیست. این تصویر پیامی از غم و حسرت را با لطافت منتقل میکند.