ظاهر معروفش گمراه‌کننده است. تصویری که همه از ماهی بلاب دیده‌اند، معمولاً بعد از بیرون آوردن آن از اعماق اقیانوس گرفته شده است. در فشار بسیار زیاد اعماق دریا، بدنش شکل طبیعی و جمع‌وجورتری دارد و اصلاً آن‌قدر شل و آویزان نیست.
در اعماق بین ۶۰۰ تا ۱۲۰۰ متر زندگی می‌کند. در چنین عمقی فشار آب می‌تواند ده‌ها برابر فشار سطح زمین باشد و بیشتر موجودات سطحی اصلاً توان زنده ماندن در آن را ندارند.
بدنش تقریباً هیچ عضله‌ای ندارد. چون در اعماق دریا غذا کم است، داشتن عضلات بزرگ انرژی زیادی مصرف می‌کند. به همین دلیل بدن نرم و کم‌عضله‌اش برای صرفه‌جویی در انرژی تکامل یافته است.
به جای شنا کردن فعال، بیشتر شناور می‌ماند. با کمک بافت ژله‌ای بدنش، بدون صرف انرژی زیاد روی آب معلق می‌ماند و منتظر می‌شود تا غذا از کنارش عبور کند.
استخوان‌هایش نسبت به بسیاری از ماهی‌ها سبک‌تر و کم‌تراکم‌تر هستند. این ویژگی به او کمک می‌کند بدون داشتن کیسه شنای معمولی در عمق زیاد تعادل خود را حفظ کند.
رژیم غذایی‌اش ساده است. بیشتر از سخت‌پوستان کوچک، خرچنگ‌های ریز، نرم‌تنان و هر موجود خوراکی کوچکی که از جلوی دهانش عبور کند تغذیه می‌کند.
شکارچی سریعی نیست. برخلاف کوسه یا تُن، ماهی بلاب معمولاً دنبال شکار نمی‌دود و بیشتر از فرصت‌هایی که برایش پیش می‌آید استفاده می‌کند.
اندازه‌اش معمولاً حدود ۳۰ سانتی‌متر است. اگرچه ظاهرش بزرگ به نظر می‌رسد، اما اغلب از یک خط‌کش مدرسه خیلی بلندتر نیست.
زیستگاه اصلی آن اطراف استرالیا، تاسمانی و نیوزیلند است. بیشتر نمونه‌های شناخته‌شده در همین مناطق از اعماق اقیانوس پیدا شده‌اند.
شهرت جهانی‌اش از یک عکس شروع شد. عکس یک ماهی بلاب که بعد از صید روی عرشه کشتی گرفته شده بود، در اینترنت پخش ش