این تصویر حاوی یک جمله‌ی ادبی و تأمل‌برانگیز از شاهرخ مسکوب است که به بیان حسرت از دیدن سختی‌ها و آرزوی ندیدن آن‌ها می‌پردازد. متنی عمیق بر پس‌زمینه‌ای ساده که مخاطب را به تفکر وامی‌دارد.