شهادت حضرت عباس (ع) در روز عاشورا، حماسه‌ای جانسوز و نشان‌دهنده اوج وفاداری ایشان است:

وقتی تشنگی در خیمه‌ها به اوج رسید، حضرت عباس با اجازه امام حسین (ع) به سمت فرات رفت. ایشان مشکی پر از آب بست، اما با دیدن تشنگی کودکان، از نوشیدن آب خودداری کرد تا مبادا سهم آنان کم شود.
در راه بازگشت، سپاه دشمن (به فرماندهی شمر) جلوی ایشان را گرفتند و از هر طرف تیربارانشان کردند. ابتدا دست راست، سپس دست چپ ایشان با شمشیر قطع شد تا نتواند از مشک محافظت کند...
ادامه پست بعد