رهایی در طبیعت، یعنی بازگشت به تنظیمات کارخانه‌ایِ روح. جایی که سکوت، بلندترین حرفِ دنیاست و باد، تمامِ گره‌های ذهنت را با خود می‌برد. در دلِ جنگل یا آغوشِ کوه، تو دیگر نه یک نقشِ اجتماعی هستی و نه یک لیستِ بی‌پایان از وظایف؛ تو فقط «هستی»؛ مثلِ یک درخت، مثلِ یک رود، مثلِ خودِ بی‌کرانگی🌱🤍