یاد مصطفی در حرم رضوی:

یک ماه از روزی که عقربه‌ها ایستادند و دل‌ها جا ماندند.
مصطفی، درست همین روز، از میان هیاهوی زمین گذشت و در آغوش آسمان آرام گرفت؛
و ما ماندیم با دلتنگی‌ای که هر روز، شکل تازه‌تری می‌گیرد.
یک ماه است نبودنش، سنگین‌تر از حضور خیلی‌ هاست …
نامش هنوز در گلوی مادر بغض است،
در نگاه پدر صبر،
و در دل ما سؤال: «چطور یک انسان می‌تواند این‌قدر زود، این‌قدر بزرگ شود؟»

ادامه...