عکس نوشته‌ای تأمل‌برانگیز بر روی پس‌زمینه‌ای با بافت کاغذ قدیمی. این جمله که به فریدریش نیچه نسبت داده می‌شود، به ما یادآوری می‌کند که به جای نگرانی از قضاوت افراد حسود، بر مسیر پیشرفت خود تمرکز کنیم.